Każde szczenię, każdej rasy a po drugiej stronie każdy dorosły każdego gatunku, który wychowuje to szczenię przechodzi przez młodzieńczy okres buntu. Dorastanie jest bardzo ważnym i potrzebnym okresem zmian pomiędzy dzieciństwem a dorosłością. Niemowlęta są bezbronne i całkowicie zależne od matek w każdym aspekcie życia: jedzenie, komfort, bezpieczeństwo. W dzieciństwie, z mamą w zasięgu wzroku, która mogłaby obronić i pomóć gdyby zaszła taka potrzeba, ćwiczone są zdolności, które przydadzą się w późniejszych okresach. Dzieciaki instynktownie wiedzą, że nie byłyby w stanie zatroszczyć się o siebie, dlatego trzymają się blisko. Okres młodzieńczy to ten pomiędzy bezpiecznymi zabawami dzieciństwa a nauką niezależności i samodzielości w podejmowaniu decyzji. Celem jego jest dorosłość i niezależność. W tym okresie natura wymaga testowania granic i konsekwencji oraz uczenia się jakie decyzje opłaca się podejmować. Nie jest to bunt czy dominacja, to po prostu dorastanie.

Nawet nasze rodzinne psiaki przechodzą ten okres. Czasami ciężko nam jest się z tym pogodzić, ale psy podejmują samodzielne decyzje. Dopóki nie jesteśmy z psem 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu aby za niego decydować, musimy psa nauczyć jak podejmować właściwe decyzje. Nawet więcej, jak podejmować decyzje jakie my chcemy aby podejmował. Co ważniejsze dla nas, jak przeżyć ten okres kiedy słodki szczeniak zamienia się w małego demona i przewraca nasz dom do góry nogami.

Szczeniaki przeważnie zanim dorosną do młodzieńczego okresu, są grzeczne, nauczyły się podstawowych zachowań i komend. My stajemy się zrelaksowani i często nieświadomie naciągamy trochę uprzednio ustalone reguły dając im więcej wolności. I tu należy zachować szczególną ostrożność. Po pierwsze musimy powrócić do stanowczości i konsekwencji. Szczególnie uważamy na psa podczas spacerów bez smyczy, w wielu przypadkach ograniczamy je tylko do pewnych, ogrodzonych terenów. Powracamy też do etapu kiedy to ani na chwilę nie zostawiamy psa samego. Bardzo mocno nasilają się zdolności destrukcyjne w tym okresie.

Drugą ważną rzeczą jest zapewnienie psu ćwiczeń zarówno fizycznych jak i psychicznych. Spacery powinny być urozmaicone zabawą z opiekunem oraz gonitwami z innymi psami. Bardzo ważne jest aby kontunuować socjalizację na poziomie pies-pies. Psy przechodzą ważne zmiany i muszą się nauczyć jak odnosić się do swoich współbratanków na nowym poziomie.Wiele przypadków agresji na poziomie „pies-pies”, która pojawia się w wieku dorosłym, jest spowodowana tym, że zwierzęta w okresie dorastania i zmian psychofizycznych nie nauczyły się komunikować, a nie dlatego że są z natury agresywne.

Szkol, szkol i jeszcze raz szkol. Kiedy pies zupełnie Cię nie słucha wróć do podstaw. Ucz wszystkiego od nowa i nie denerwuj się. Na początku nie będzie Wam wychodziło, szczególnie jeśli chodzi o precyzję i czas wykonywania komend ale niezauważalnie będziecie budować więź i podstawy pod przyszłą relację. Buntowniczy czas, to okres kiedy uczymy psa, że to my jesteśmy dawcami wszelkich dobroci, takich jak: jedzenie, spacery, zabawki, pieszczoty oraz, że to my podejmujemy najważniejsze dla psa decyzje np. kiedy się bawimy czy kiedy wychodzimy na spacer.

Bądź cierpliwy podczas szkolenia. Przez większość czasu pies nie będzie potrafił się skoncentrować. Przepracuj ten okres ćwicząc podstawy albo wybierz coś ciekawego i nowego co psa zainteresuje. Ucz sztuczek. Przez najbliższe kilka miesięcy zupełnie nie przejmuj się precyzją wykonywanych zadań .

Bądź konsekwentny podczas tego okresu. Najważniejsze, nie trać poczucia humoru i powtarzaj sobie jak mantrę „ to się skończy, tylko czas może uzdrowić to psiejskie demoniczne zachowanie”. Młodzieńczego buntu nie da stłumić siłą. Tylko praca z psem i konsekwencja pomogą nam przeżyć wstąpienie demona i zakończyć ten okres z grzecznym, dobrze wychowanym dorosłym psem.